De koers-winstverhouding vormt de kern van elke beleggingsstrategie op de aandelenmarkt, omdat we hiermee kunnen beoordelen hoe duur een aandeel of een markt als geheel is. Hoe eenvoudig en onmisbaar deze ratio ook is, hij moet op verschillende manieren worden geïnterpreteerd.
De koers-winstverhouding wordt meestal de koers-winstverhouding genoemd. De teller is deaandelenprijs; de noemer is de winst per aandeel (WPA). Met andere woorden, de winst van het bedrijf gedeeld door het aantal bestaande aandelen. Bedrijven publiceren hun EPS voor het verleden, terwijl financiële analisten deze proberen te berekenen voor de nabije toekomst.Beleggers kopen geen aandelen voor het verleden, maar voor de toekomst! Wanneer we een beursgenoteerd bedrijf bestuderen, nemen we de winst per aandeel voor het huidige boekjaar, vaak aangevuld met het volgende. Dit wordt dan gebruikt om koers-winstverhoudingen af te leiden. Omdat dit schattingen zijn, variëren de cijfers enigszins tussen analisten.
De koers-winstverhouding beantwoordt dus de vraag: hoeveel keer zal ik de jaarlijkse winst betalen door dit aandeel te kopen? Of, vanuit een ander gezichtspunt: na hoeveel jaar zal ik mijn investering terugverdienen? Want terwijl aandeelhouders direct worden beloond door het dividend, worden ze ook indirect beloond doordat ze ‘eigenaar’ worden van het deel van de winst dat overeenkomt met hun aandeel.
Het ene bedrijf is het andere niet…
Is een aandeel met een koers-winstverhouding van 20 twee keer zo duur als een aandeel met een koers-winstverhouding van 10? Niet noodzakelijkerwijs. Het is intuïtief dat een bedrijf waarvan de winst met slechts 5% per jaar groeit, en waarvan de K/W 10 is, eigenlijk duurder is dan een bedrijf waarvan de winst met 20% per jaar groeit, d.w.z. vier keer zoveel, en waarvan de K/W 20 is, d.w.z. slechts twee keer zoveel als het vorige bedrijf. Als beleggers Nvidia kopen ondanks een koers-winstverhouding van rond de 50, dan is dat omdat de winst met meer dan 50% per jaar stijgt! Het aandeel zou dus niet te duur zijn… als deze groei doorzet. Als hulpmiddel voor het vergelijken van aandelenkoersen wordt de koers-winstverhouding meestal gebruikt voor bedrijven met redelijk vergelijkbare profielen, vooral in dezelfde sector.
…en Europa is niet Wall Street
De koers-winstverhouding wordt ook gebruikt om de Amerikaanse en Europese aandelenmarkten met elkaar te vergelijken. De koers-winstverhouding van de eerstgenoemde is momenteel bijna 30, vergeleken met slechts 16 voor de laatstgenoemde. Is Wall Street te duur? Nee, zeggen sommigen: de groei van de bedrijfswinsten is daar historisch gezien veel hoger. Maar anderen wijzen erop dat de kloof te groot is geworden, zodat we nu meer naar Europese aandelen moeten kijken. De koers-winstverhouding is uiteindelijk een essentieel concept, maar het moet in relatieve termen worden begrepen. Een concept dat licht subjectieve interpretaties niet uitsluit…
Foto omslag: © DR
par Guy Legrand