Vrouwen met macht fascineren en inspireren al eeuwenlang. Naast clichés en stereotypen belichamen zij het vermogen om te leiden, te beïnvloeden en hun omgeving te transformeren. Zij zijn niet alleen degenen die een officiële positie bekleden; zij zijn degenen die moeilijke beslissingen weten te nemen, hun autoriteit weten te doen gelden en hun visie weten op te leggen in contexten die vaak vijandig zijn of gedomineerd worden door mannen.
De geschiedenis laat zien dat vrouwelijke macht geen recente uitvinding is. Al in de oudheid oefenden koninginnen en heersers zoals Cleopatra in Egypte en de heersers van bepaalde Griekse steden aanzienlijke invloed uit, hetzij door diplomatie, strategie of persoonlijk charisma. In de Middeleeuwen en Renaissance bestuurden vrouwen als Eleonora van Aquitanië en Catherine de Medici gebieden, onderhandelden ze over allianties en bepaalden ze de politieke geschiedenis van hun tijd. In elke cultuur en periode moesten ze vaak hun legitimiteit bewijzen tegenover mannelijke vooroordelen en weerstand, door intelligentie, sluwheid of geweld te gebruiken om zich te laten horen.
Hoewel de wereldpolitiek lange tijd gedomineerd is geweest door mannen, zijn sommige vrouwen erin geslaagd om zich te laten gelden ondanks sociale en institutionele obstakels. In Europa drukte de emblematische figuur van Margaret Thatcher, premier van het Verenigd Koninkrijk van 1979 tot 1990, haar stempel op de wereld met haar autoritaire stijl en haar vermogen om haar economische en politieke visie op te leggen. Hier in eigen land is een aantal vrouwen er ook in geslaagd zich te vestigen als invloedrijke machtsfiguren. Het is belangrijk om te onthouden dat België historisch gezien een late intrede van vrouwen in het politieke leven heeft gekend. Vrouwen kregen geleidelijk stemrecht: passief stemrecht voor gemeentelijke en parlementsverkiezingen werd al in 1920 verkregen, maar actief stemrecht voor federale verkiezingen werd pas na de Tweede Wereldoorlog, in 1948, volledig erkend. Ondanks deze relatieve vertraging en het feit dat ze moesten (en nog steeds moeten) navigeren in een complex politiek systeem dat gedeeld wordt door de Federatie Wallonië-Brussel, het Vlaams Gewest en de federale overheid, was hun opkomst geleidelijker, maar ook strategischer, wat vaardigheden vereiste om te onderhandelen en een consensus te bereiken. Sophie Wilmès springt eruit als een symbolisch voorbeeld. Als eerste vrouwelijke premier van België, in functie van 2019 tot 2020, moest ze (en deed ze) een grote politieke en gezondheidscrisis beheren met de COVID-19 pandemie, waarbij ze blijk gaf van een leiderschapsstijl die vastberadenheid en pragmatisme vereiste. Andere vrouwen zoals Maggie De Block, voormalig minister van Volksgezondheid en Asiel en Migratie, en Magda Aelvoet, ecologe en minister van Sociale Zaken in de jaren ’90, illustreren ook de diversiteit van de carrière van vrouwen in België.
Ook in het economische en ondernemerslandschap, dat lange tijd door mannen werd gedomineerd, heeft een aantal vrouwen zich gevestigd als invloedrijke leiders. In financiën, industrie en technologie bekleden ze strategische managementposities en beïnvloeden ze belangrijke economische beslissingen. Of het nu gaat om Dominique Leroy, voormalig CEO van Proximus,Isabelle Duriez, voorzitster van BNP Paribas Fortis Belgium of Ilham Kadri, CEO van Solvay, ze moeten vaak technische vaardigheden, assertief leiderschap en het vermogen om te onderhandelen combineren in een context waar verwachtingen nog steeds gekenmerkt worden door genderstereotypen. België heeft ook maatregelen ingevoerd om pariteit in raden van bestuur te bevorderen, zoals de wet op de evenwichtige vertegenwoordiging van vrouwen en mannen in hogere functies.
In de bioscoop en in moderne tv-series wordt deze fascinatie voor vrouwelijke macht herhaald. Sommigen belichamen direct gezag en leiden bedrijven of zelfs naties. Anderen hebben meer subtiele macht, manipuleren situaties of inspireren met hun intelligentie en vastberadenheid. Emblematische figuren uit de film en tv-series hebben laten zien dat vrouwelijk leiderschap nooit eenduidig is: het kan empathisch of meedogenloos zijn, strategisch of emotioneel, publiek of stil. Vandaag de dag zijn deze vrouwen met macht nog steeds een afspiegeling van zowel de geboekte vooruitgang als de uitdagingen die er nog zijn. Ze zijn rolmodellen voor degenen die verantwoordelijke posities ambiëren en symbolen voor een publiek dat de diversiteit aan vormen van leiderschap vertegenwoordigd wil zien.