De renovatie van het Koninklijk Muziekconservatorium is een van de belangrijkste erfgoed- en cultuurprojecten van Brussel. Het historische gebouw, dat lang verzwakt is door de tijd, ondergaat een ambitieuze transformatie met de steun van Conservamus, met als doel de uitzonderlijke architecturale identiteit van het gebouw te bewaren en het tegelijkertijd aan te passen aan de hedendaagse noden van muziekonderwijs en artistieke creatie. Het doel van dit omvangrijke project is om het Conservatorium zijn volledige rol als leefruimte terug te geven, open voor studenten, kunstenaars, onderzoekers en het grote publiek. De werkzaamheden bestaan uit het restaureren van de gevels, erfgoedzones en originele decoratieve elementen, en het creëren van nieuwe infrastructuur die voldoet aan de hedendaagse normen: aangepaste repetitieruimtes, gemoderniseerde concertzalen, hoogwaardige technische en akoestische apparatuur, verbeterde toegankelijkheid, naleving van veiligheidsnormen en een duurzame benadering van energie. Na vele jaren van studies, institutionele mobilisatie en fondsenwerving werden de essentiële vergunningen eind 2023 verkregen, een beslissende fase in de realisatie van het project. Het jaar 2024 werd gewijd aan voorbereidende werkzaamheden en asbestverwijdering, voordat de belangrijkste werkzaamheden in 2025 van start gingen. De geleidelijke heropening van de site is gepland rond 2030. Deze renovatie is meer dan alleen een architecturale restauratie, het is ook een ware culturele renaissance: ze zal het mogelijk maken om een uniek historisch erfgoed door te geven aan toekomstige generaties, terwijl het Conservatorium zijn centrale plaats in het muzikale en artistieke leven van Brussel terugkrijgt.
Met haar reeks ‘Conservamus’, gewijd aan het Koninklijk Muziekconservatorium, streeft Mireille Roobaert een diepgaande reflectie na over het geheugen van plaatsen, hun overdracht en hun wedergeboorte. Hier verschijnt het Conservatorium op een scharniermoment in zijn metamorfose. De foto’s van de kunstenaar leggen dit zwevende moment vast met een grote plastische gevoeligheid. Elk beeld fungeert als een poëtisch archief van de plek: geen bevroren getuigenis, maar een manier om de ziel van het Conservatorium te bewaren op het moment dat het op het punt staat herboren te worden. Als onderdeel van het partnerschap met Conservamus maken de eerste edities van de prints ook deel uit van een cultureel sponsorinitiatief, waardoor elke aankoop een daad van steun wordt voor de overdracht van kunst en erfgoed.