Warren Buffett heeft nooit echt een handleiding nodig gehad. Al decennialang hanteert de topman van Berkshire Hathaway een methode die even eenvoudig als oud is: begrijpen, afwachten, tegen de juiste prijs kopen en – bijna – nooit toegeven aan paniek. Op 95-jarige leeftijd, nadat hij zijn terugtrekking uit het operationele bestuur van Berkshire had aangekondigd, blijft de man die zich in het gezelschap bevond van de machtigen van Wall Street, de grote Amerikaanse topmanagers en enkele van de grootste beleggers ter wereld, een wereldwijde referentie.
Hij heeft verschillende tijdperken, trends en crises meegemaakt. Maar bovenal heeft hij mensen gekend die hun stempel op hun tijd hebben gedrukt: zijn onlosmakelijke partner Charlie Munger, Bill Gates, die een van zijn naaste vrienden werd en met wie hij lange tijd dezelfde visie op filantropie deelde, maar ook een groot aantal bedrijfsleiders en topmanagers die in Omaha zijn mening over zakelijke aangelegenheden kwamen inwinnen.
Maar… laten we eens veronderstellen. Puur fictief: nu het ‘Orakel van Omaha’ zich geleidelijk uit het bedrijfsleven terugtrekt, laten we eens veronderstellen dat hij zichzelf een laatste speeltje cadeau doet: ChatGPT?
In zijn kantoor in Omaha, waar hij vandaan komt, opent Buffett tussen twee brieven aan aandeelhouders en enkele jaarverslagen door ChatGPT. Niet om te vragen welk aandeel vrijdag in waarde zal verdubbelen. En al helemaal niet om „de drie beleggingen die hem snel rijker zullen maken“ te krijgen. Dat zou waarschijnlijk de beste manier zijn om hem uit zijn dak te laten gaan.
Haar AI zou eerder als een stagiair fungeren – snel, onvermoeibaar, maar onder toezicht. „Geef me een overzicht van de risico’s van dit bedrijf.” „Vergelijk de resultaten over tien jaar. ” „Wat is er veranderd sinds het laatste rapport?” Daarna zouden de echte vragen volgen: heeft het bedrijf een duurzaam concurrentievoordeel? Is het bedrijfsmodel begrijpelijk? Wat zou er over tien jaar met het bedrijf kunnen gebeuren?”
En je kunt je voorstellen dat Buffett nog een andere, veel persoonlijkere vraag zou stellen: „Wat zou Charlie ervan gevonden hebben?“ Want als er één stem is die zijn loopbaan als belegger bijna net zo lang heeft begeleid als die van hemzelf, dan is het wel die van Charlie Munger, zijn partner bij Berkshire en al decennialang zijn intellectuele bondgenoot.
Buffetts loopbaan geeft trouwens een idee van wat hij van een machine zou verwachten. Op slechts 11-jarige leeftijd kocht hij zijn eerste aandelen. Op 26-jarige leeftijd richtte hij zijn eigen beleggingsmaatschappij op. In 1965 nam hij de leiding over bij Berkshire Hathaway en bouwde hij het voormalige textielbedrijf geleidelijk uit tot een van de grootste conglomeraten ter wereld. Zijn echte prestatie was nooit het vinden van een toverformule: het bestond erin decennialang geduld te tonen.
Juist daar speelt de persoonlijkheid van Buffett een rol. Hij staat wantrouwend tegenover trends en is geobsedeerd door eenvoud en rationaliteit. Hij zou AI ongetwijfeld gebruiken als een instrument om ideeën te toetsen, niet als een glazen bol. ChatGPT zou in enkele seconden honderden pagina’s kunnen verwerken. Het zou echter niet in zijn plaats kunnen beslissen of een bedrijf zijn vertrouwen verdient.
Buffett zou de AI zelfs kunnen vragen om zijn eigen keuzes te vergelijken met die van de grote beleggers uit zijn tijd: Benjamin Graham, zijn intellectuele mentor; Charlie Munger, zijn alter ego; Bill Gates, zijn vriend en vaste gesprekspartner; of de topmanagers die hij in de loop van de decennia heeft ontmoet. Niet om hen gelijk te geven, maar om blinde vlekken op te sporen.
Dit verhaal zegt vooral iets over onze tijd. Buffett heeft zijn hele leven besteed aan het wegfilteren van de ruis om de essentie te onderscheiden. Kunstmatige intelligentie belooft nu die ruis voor hem weg te filteren. De vraag is alleen wie – het algoritme of het ‘Orakel’ – het laatste woord zou hebben.
Voor Lobby is het duidelijk: zonder twijfel Buffett!
Immers, zelfs nu hij met pensioen is, is de man die zijn fortuin heeft opgebouwd op basis van geduld, lezen en eigen inzicht waarschijnlijk nog niet bereid om een machine voor hem te laten denken. En mocht hij uiteindelijk toch om advies vragen, dan zou dat misschien wel het eenvoudigste advies zijn: „Vertel me wat ik niet zie.” Daarna zou hij zijn computer dichtklappen en weer verdergaan met het lezen van het jaarverslag.