Professioneel golfer worden is de droom van honderden jonge Belgen. De beste manier om dit te bereiken is ongetwijfeld via Amerikaanse universiteiten. Maar er zijn niet veel plaatsen beschikbaar en ze zijn voorbehouden voor de grootste talenten ter wereld. Om naam te maken en op een dag de (L)PGA Tour te halen, is het pad bezaaid met valkuilen, maar de resultaten zijn soms voor iedereen zichtbaar.
Het is 14 augustus en op deze mooie zomerdag is het de grote dag voor Hugo Duquaine. Op de tarmac van de luchthaven van Brussel denkt de 18-jarige na over alle beproevingen die hij heeft moeten doorstaan om zover te komen, nu hij voor het vliegtuig staat dat klaar is om op te stijgen naar de Verenigde Staten. Studeren aan een Amerikaanse universiteit is al een droom van hem sinds hij 9 jaar oud was, toen hij begon met golfen in Rigenée bij zijn grootouders. Het pad was vanaf het begin duidelijk in zijn hoofd: een scratch golfer worden, zijn CESS behalen en zijn contacten ontwikkelen om een beurs te winnen, de kostbare sesam die nodig is om de Atlantische Oceaan over te steken. Ondanks zijn 5 Belgische kampioenstitels waren het vooral zijn solide Europese prestaties die de aandacht trokken van de recruiters. Om Hugo en zijn vader te helpen de beste keuze te maken, trad een agentschap op als matchmaker met de universiteiten. En alle partijen werden het uiteindelijk eens over de naam van één universiteit: Eastern in Michigan. Maar 3 maanden voordat hij zou vertrekken, kreeg Hugo een telefoontje en was hij teleurgesteld. “Om opleiding en studie zo goed mogelijk te kunnen combineren, heb ik het traditionele onderwijs verlaten en drie schooljaren in twee gedaan. Maar in mei nam het management van Eastern contact met me op om me te vertellen dat ik één studiepunt te weinig had voor de beurs. Ik had toen twee opties: of ik kon twee examens doen (in trigonometrie en astronomie) om de benodigde studiepunten te halen, of ik kon me op een andere school inschrijven. Ik moest deze examens snel halen en een minimum B halen, dus ik koos voor de tweede optie, omdat ik de eerste te riskant vond”. Op het laatste moment werd er een oplossing gevonden en Hugo Duquaine ging uiteindelijk naar Hutchinson Community College, een van de beste Junior Colleges in de Verenigde Staten. In Kansas is het weer in de winter milder dan in Michigan. Onze landgenoot zou tijdens zijn seizoen ongeveer 13 toernooien moeten kunnen spelen, terwijl hij sportmanagement studeert.
Tussen 12 en 15 uur les per week
Savannah de Bock waagde de sprong in januari 2024. Net als Hugo had ze er altijd al van gedroomd om aan een Amerikaanse universiteit te studeren. En net als Hugo werd ze al erkend als een groot golftalent voordat ze de Atlantische Oceaan overstak. Toen we haar interviewden, was de Ecaussinnoise een paar weken terug in Europa tussen twee semesters in. En toevallig studeerde ze een jaar aan de Eastern Michigan University, waar Hugo Duquaine oorspronkelijk zou gaan studeren. Ook voor haar was de weg naar de Verenigde Staten niet gemakkelijk. “Na mijn deelname aan de Solheim Cup Junior 2023 begon ik in januari 2024 aan mijn eerste semester in Georgië. Het was niet makkelijk omdat ik in de loop van het jaar aankwam en de vriendengroepen al gevormd waren. Maar ik had deze keuze gemaakt vanwege mijn coach, Josh, met wie ik een uitstekend gevoel had, en ik nam er de volledige verantwoordelijkheid voor. Slechts een paar maanden na de komst van de Belgische speler werd Josh ontslagen door de universiteit van Georgia. En Savannah besloot haar coach de volgende termijn te volgen, waar hij nu in Michigan zal werken. “Het was een logische beslissing om me zoveel mogelijk te ontwikkelen. Daarna is het niet meer zo warm als in Georgia, maar sinds ik op Eastern zit, voel ik me als een vis in het water (lacht). Zijn leven hier is verdeeld tussen golftraining, wedstrijden en cursussen. De meeste studenten hebben tussen de 12 en 15 uur les per week, met een maximum van 19 uur dat niet overschreden mag worden.
Aan het begin van het semester krijgen ze van de universiteit een catalogus met cursussen en de spelers maken hun keuzes op basis van hun trainingsschema’s en carrièredoelen. “Een groot voordeel van dit Amerikaanse systeem in vergelijking met Europa is de flexibiliteit. Ik kies mijn vakken à la carte op basis van mijn hoofdvak. Mijn hoofdvak is journalistiek”. In de Verenigde Staten zijn bijna 300 teams geregistreerd in NCAA D1, de divisie waarin Savannah speelt. “We hebben één keer per jaar een toernooi dat de universiteiten in dezelfde conferentie samenbrengt. De rest van het jaar neem ik deel aan competities in de hele Verenigde Staten”, vertelt de Belgische speelster, die haar studie over vier of vijf semesters afrondt, wat overeenkomt met twee of tweeënhalf jaar. Om geselecteerd te worden voor toernooien op het hoogste niveau, is er een systeem van uitnodigingen tussen coaches en zo wordt de kalender opgesteld,” vervolgt ze. Of het nu Hawaï, Arizona, Texas of Colorado is (waar ze de Golfweek Red Sky Classic won), er is geen tekort aan mogelijkheden om de beste banen van Amerika te bezoeken. “Ze worden geprepareerd in omstandigheden die vergelijkbaar zijn met die van de profs, wat betreft lengte, snelheid van de green en onderhoud, dus het is duidelijk een voordeel voor de toekomst om op zulke banen te spelen.
Ken jezelf
De spreuk van Socrates geldt voor elke golfer die de top van de wereldranglijst wil bereiken. En het vat de Amerikaanse carrière van Matthis Besard samen. Matthis was destijds net afgestudeerd aan de middelbare school in Oudenarde en vertrok, midden in zijn zoektocht naar zichzelf, naar de Verenigde Staten in de hoop zijn stem te vinden. “Het was een geweldige kans, maar als het niet zou lukken, kon ik altijd nog terugkomen.
Vooral gevolgd door Golf Vlaanderen, schreef hij zich in bij Southern Illinois. Ondanks het feit dat de universiteit niet het prestige heeft van de topschool van de staat, Urbana Champaign (Thomas Detry, Thomas Pieters, Adrien Dumont de Chassart), boekt de speler uit Waregem snelle vooruitgang in zowel golf als zijn studies. “Hierheen komen is waarschijnlijk de beste beslissing die ik ooit heb genomen. Ik ben daar gegroeid als persoon en volwassener geworden. Ik weet dat het Amerikaanse universiteitstraject niet voor iedereen is weggelegd. Maar wat mij betreft zou ik het zo weer doen. Ingeschreven in divisie 1, wrijft hij schouder aan schouder met toekomstige PGA Tour sterren: Viktor Hovland, Matthew Wolff, Colin Morikawa en Matt Maccarthy. En dat terwijl hij zijn lessen bijhoudt. “Het is niet zoals op een Belgische universiteit, waar het succes van je jaar wordt bepaald door de eindexamens. In de Verenigde Staten zit je in kleine klassen met regelmatige kennistoetsen. Het dwingt je om elke dag een beetje werk te doen, en dat was heel positief voor mij, want ik hield echt van uitstellen. De 18-jarige is nu 25. Zijn tijd in de Verenigde Staten hielp hem zichzelf beter te leren kennen en gaf hem vertrouwen voor de rest van zijn golfcarrière (zie pin), die hij momenteel voortzet op de European Challenge Tour na een voorproefje van de DP World Tour. “Ik denk dat ik talent had, maar ik moest mijn potentieel realiseren. Nu ben ik klaar om het volledig te ontwikkelen.
Een baanbrekend talent
Diane Baillieux had dit talent al van jongs af aan. Krachtiger en begaafder dan de meeste meisjes van haar leeftijd, kreeg een grote golfcarrière voor haar vrij snel vorm. Op 14-jarige leeftijd reisde ze met haar ouders naar Florida om mee te doen aan de Doral, een van de belangrijkste jeugdtoernooien ter wereld… en ze werd meteen opgemerkt. “Mijn speelstijl sprak de verschillende coaches daar erg aan. Alleen mogen ze niet communiceren met spelers onder de 16, dus mijn moeder fungeerde als tussenpersoon.”
Ze stond op 16-jarige leeftijd in de top 100 van de wereldranglijst voor junioren en haar carrière ging van start toen ze de British Juniors Open won. Amerikaanse universiteiten klopten allemaal op Diane’s deur, maar haar keuze was al gevallen op de Universiteit van North Carolina. “We waren al maanden in gesprek en op het laatste moment veranderde de universiteit van gedachten omdat ze mijn academische resultaten niet hoog genoeg vonden. In 2017 was er nog maar een maand voordat ik vertrok en uiteindelijk kozen we voor Baylor, in het midden van Texas, gerangschikt in de Top 10 van de beste Amerikaanse universiteiten voor golf.” Diane’s eerste drie jaar op de universiteit verliepen heel goed, ook al was de concurrentie zwaar op deze prestigieuze universiteit. “We werden als prinsessen behandeld. We konden bijna alles vragen wat we wilden. Maar er was een tegenprestatie: we moesten presteren. Diane maakte het zichzelf iets moeilijker door ervoor te kiezen om twee bacheloropleidingen tegelijk te volgen (financiën en international business). Daardoor werkt ze harder dan de anderen voor haar studies, terwijl de verwachtingen hetzelfde blijven als het op golf aankomt.
De keuze van het hart
Ondanks de prachtige toernooien waaraan Diane Baillieux deelneemt op de mooiste plekken in de Verenigde Staten, ondanks de luxe hotels waarin ze verblijft, begint ze zich moe te voelen en stapelen de gezondheidsproblemen zich op. “Elke week waren er interne kwalificaties om de universiteit te vertegenwoordigen in de toernooien. Dit betekende dat je eerst je teamgenoten moest verslaan voordat je kon proberen het goed te doen in de toernooien. De competitie was zwaar… dat was het leven van een topsporter. Er was nooit een pauze”. Ze gaat 2020 in, in een jaar dat gekenmerkt wordt door Covid. De beperkingen van de gezondheidscrisis waren moeilijk om mee te leven. Toen de crisis eenmaal achter de rug was, besloot ze nog een jaar Masters te doen, dit keer aan de University of Colorado, vlakbij Denver. “Het verschil tussen de twee universiteiten was enorm! Ik ging van het hoogste golfniveau naar een veel bescheidener niveau. Maar mijn keuze viel op het feit dat de University of Colorado een master in Corporate Finance & Investment aanbood, wat me erg aansprak.” Hoewel een carrière in de golfsport voor de deur stond, besloot Diane na haar terugkeer naar België haar carrière voort te zetten bij een grote multinational. Ik hield van mijn universitaire studies, maar ik besefte al snel dat golf op hoog niveau niet per se mijn ding was,” zegt de 27-jarige Belgische. Ik kreeg de kans om op jonge leeftijd mee te doen aan professionele toernooien en ik zag welke opofferingen dat vroeg. Vandaag heb ik er absoluut geen spijt van. Diane is nog steeds amateurspeler en heeft zich onlangs aangesloten bij het damesteam van 7 Fontaines om haar sport, die ze liever als een passie dan als een beroep ziet, te kunnen blijven beoefenen. Maar ze heeft haar banden met de professionele golfsport niet helemaal verbroken. De Belgische golfer onderhoudt sterke banden met een aantal vrienden die ze tijdens haar studie heeft leren kennen, zoals Gurleen Kaur, die nu professional is op de LPGA Tour.
Het belang van de aandelenmarkt
De kosten van een jaar aan de universiteit variëren tussen $20.000 en $75.000. Daarom is het zo belangrijk dat onze Belgische spelers een volledige of gedeeltelijke beurs krijgen om hun studies te helpen financieren. Op Baylor University kost een universiteitsjaar $72.000,” legt Diane Baillieux uit. Na 5 jaar kun je je al een mooi huis in België veroorloven (lacht). De beurs kan van jaar tot jaar verschillen,” zegt Hugo Duquaine. Hoe beter je speelt, hoe groter de kans dat het volledig wordt gefinancierd.
De donderende installaties op de Universiteit van Alabama
In de Verenigde Staten kunnen universitaire sportfaciliteiten bijzonder indrukwekkend zijn, waaronder enkele van de American footballstadions waar de Superbowl plaatsvond. Ook in golf behoren de trainingsgebieden en golfbanen van universiteiten soms tot de beste van het land. Bijvoorbeeld de gloednieuwe faciliteiten van de Universiteit van Alabama, die net 50 miljoen dollar heeft geïnvesteerd in alleen al haar golfprogramma: het Crimson Reserve. Justin Thomas, die in 2013 afstudeerde aan de universiteit (net als Nick Dunlap), ontwierp de contouren van dit magische terrein van 70 hectare, dat nu wordt beschouwd als een van de mooiste plekken in het Amerikaanse universiteitsgolf.
Toen Michael Jordan golf leerde op de universiteit
Op een Amerikaanse universiteit zijn natuurlijk verschillende sporten vertegenwoordigd. Het is dus niet ongebruikelijk dat toekomstige sportsterren elkaar ontmoeten en vrienden worden. Dat is wat Michaël Jordan overkwam op de Universiteit van North Carolina, en dat is hoe hij zijn start in golf kreeg, na zijn ontluikende vriendschap met Davis Love III. Toen zijn basketbalteam werd uitgeschakeld in de race om het universiteitskampioenschap, vroeg Jordan aan zijn kamergenoot en teamgenoot Buzz Peterson of hij met hem mee mocht naar de golfbaan. Daar ontmoette hij Davis. In het begin leek Michael niet geïnteresseerd in golf, hij sloeg gewoon af en toe een balletje terwijl hij naar ons keek,” legt de golfkampioen uit. Maar zijn interesse groeide gaandeweg en uiteindelijk gaf ik hem wat oude ballen en clubs, en zo is hij begonnen.” Sindsdien is Michael Jordan een echte verslaafde geworden van de sport op St Andrews en hij bezoekt zelfs elke twee jaar de Ryder Cup.
Rechtstreekse vlucht naar de PGA Tour
Sinds 2020 lanceert de Amerikaanse Tour de PGA Tour University, een programma dat een PGA Tour-kaart toekent aan de winnaar van het eindklassement, die hij of zij kan gebruiken zodra hij of zij de universiteit heeft afgerond. Dit is een van de redenen waarom Ludwig Åberg zo snel kon doorstromen naar de Tour, dankzij zijn eerste plaatsen in het klassement in 2021 en 2023. In 2023 eindigde Adrien Dumont de Chassart opde 3e plaats in hetzelfde klassement, waardoor hij zich direct kon kwalificeren voor de Korn Ferry Tour. Michael Thorbjornsen won het 2022 en 2024 klassement. David Ford pakte de trofee in 2025 en verzekerde zich van zijn ticket voor het volgende seizoen van de PGA Tour.
“Ik denk dat ik heb wat nodig is voor de PGA Tour.
Matthis Besard, die aan het begin van zijn universitaire studie weinig vertrouwen had in zijn spel (zie de hoofdtekst), is met sprongen vooruitgegaan en heeft niet langer last van het ‘imposter syndrome’ dat hij ervoer toen hij jonger was. Na een jaar op de DP World Tour te hebben doorgebracht dankzij de kaart die hij won op de Q Schools, is hij dit seizoen teruggevallen naar de Challenge Tour. Maar onze landgenoot blijft vertrouwen houden in zijn kunnen. “Een golfcarrière is een lange carrière met ups en downs. Het verschil tussen het topniveau en het allerhoogste niveau is minimaal en soms komt het aan op een goede week. Dit seizoen heeft Matthis veel plezier gehad op de baan, wat volgens hem een conditio sine qua non is om zijn toekomstige doelen te bereiken. “Ik wil graag vrij snel mijn DP World Tour-kaart terugkrijgen. En dan een plaats op de PGA Tour verdienen… Ik voel dat ik dat nu kan.
Diane’s anekdotes
Veel jonge spelers dromen van de American Dream. Er wordt gezegd dat alles mogelijk is in de Verenigde Staten en Diane Baillieux realiseerde zich dat tijdens haar studie. Sommige van haar anekdotes zijn sappig: ze ontmoette een voormalige Amerikaanse president in Texas, zag golfers per helikopter aankomen op de baan in Puerto Rico en haalde zelfs de voorpagina van Golf Channel. Laat ons je deze laatste anekdote vertellen. Tijdens de nationale kwalificaties circuleerde er een virus en veel spelers werden ziek. Een teamgenoot van onze landgenote moest zich terugtrekken en Diane, die aan dezelfde symptomen leed, stemde toe om te spelen. Ondanks haar lijden speelde ze haar partij uit in par en droeg ze bij aan de overwinning van haar team, waardoor ze zich plaatste voor de finale van het kampioenschap. Verleid door deze moedige prestatie besloot Golf Channel er een Amerikaans verhaal van te maken, met Diane in de hoofdrol. Ze werd gevolgd door het kanaal tijdens de finale, waarin ze een buzz creëerde. Na een onzeker schot riep Diane “sit or go… I don’t know”. De video ging viraal, miljoenen mensen keken ernaar en gaven commentaar. “In de Verenigde Staten is reputatie heel belangrijk, soms zelfs belangrijker dan intrinsiek talent. Dit verhaal maakte me bekend in het hele land en opende veel deuren voor me (lacht).
Door Thibault Balthazar