Nicolas Colsaerts, die zijn500e toernooi op de Europese Tourspeelde op Dunhill Links, blijft op de Tour als sportcommentator, terwijl hij nog steeds deelneemt aan een aantal evenementen zoals de Soudal Open 2026.“Maar ik ga nu verder met een nieuwe fase in mijn leven,” vertelt hij ons vanuit zijn huis in Abu Dhabi. Interview.
Na 25 jaar op het professionele circuit nam Nicolas Colsaerts begin oktober afscheid van de Schotse wind, tijdens een Alfred Dunhill Links Championship dat was ingekort tot drie ronden. Het was een emotioneel moment, vooral toen hij de Swilcan Bridge overstak, het beroemde stenen bruggetje op hole 18 van de Old Course in St. Andrews, dat wordt beschouwd als de geboorteplaats van golf.
Afgezien van zijn recente gemengde resultaten, waardoor hij niet zijn volledige speelrechten op de Tour behoudt, sprak Nicolas Colsaerts met ons over zijn ietwat overhaaste einde van zijn carrière aan de vooravond van zijn 43e verjaardag, een leeftijd waarop golf nog lang geen seniorensport is!
Play Golf: Nicolas Colsaerts, allereerst, hoe gaat het met je gezondheid?
Nicolas Colsaerts: Het gaat goed met me. Mijn fysieke problemen (als gevolg van een auto-immuun nierziekte, noot van de redactie) veroorzaken geen problemen in mijn dagelijks leven. Maar mijn gemoedstoestand is veranderd sinds ik deze gezondheidsproblemen heb. Je voelt je kwetsbaarder en ik wil mezelf niets opleggen dat mijn lichaam nog kwetsbaarder zou kunnen maken.
PG: Verklaart dit je beslissing om te stoppen met je carrière?
NC: Gedeeltelijk, maar niet 100%. Het is geen beslissing die ik lichtvaardig heb genomen, ik heb er zelfs een paar jaar over nagedacht. Gezien mijn prestaties op Dunhill Links vorig jaar(2e na een albatros, daarna een geweldig gevecht met Tyrrell Hatton, noot van de redactie), had ik dit jaar nog een volledig seizoen. Maar ik wilde al verder.
PG: Toen je 25 jaar geleden aan je professionele carrière begon, had je toen verwacht dat je zoveel op het circuit zou spelen?
NC: Ik ben heel vroeg begonnen, toen ik 18 was, en op dat moment denk je daar niet echt over na, laat staan over het einde van je carrière! Ik zag mezelf niet echt een lange carrière hebben, ook al was golf mijn hele leven. Dat gezegd hebbende, heb ik veel respect voor spelers van mijn leeftijd die het mes tussen de tanden houden om nieuwe prestaties neer te zetten. Voor mij was dat niet meer het geval en ik genoot er minder van. Soms waren de weken zelfs lang.
PG: Maar je bent ook de mijlpaal van 500 gespeelde toernooien in het Europese circuit gepasseerd… was dat een doel?
NC: Het is in elk geval iets dat me de laatste maanden nauw aan het hart ligt. 500 toernooien en slechts een vijftigtal van ons zijn erin geslaagd om dat aantal te bereiken. Dat is geen geringe prestatie en het laat zien dat je niet alleen op de Tour bent geweest, maar dat je een integraal onderdeel van de geschiedenis bent. En dan het doek laten vallen op St. Andrews, in het bijzijn van mijn vrouw Rachel en mijn zoon Oliver die een echte golfliefhebber is, dat zal in mijn geheugen gegrift blijven.
PG: Is er een circuit waarvan je geen spijt hebt dat je het verlaten hebt?
NC: Ik ga niet echt weg, want ik blijf sportcommentator voor European Tour Production, mijn belangrijkste werkgever. Ik heb al een Ryder Cup en verschillende Britse Opens van commentaar voorzien en de feedback was behoorlijk goed. Het laatste nieuws is dat ik bij minstens 18 toernooien deel zal uitmaken van het team achter het scherm of in het veld.
PG: Heb je lang nagedacht over deze carrièreswitch?
NC: Dit plan B is in de loop der jaren een beetje toevallig tot stand gekomen. Ik kijk vaak naar golf op tv en ik heb al verschillende keren de kans gehad om mijn expertise in te brengen. Ik heb nu mijn plaats in de bekabelde wereld van de DP World Tour en ik heb de laatste twee evenementen van het seizoen in Abu Dhabi en Dubai van commentaar kunnen voorzien. In België is het nogal paradoxaal dat Nederlandstalige kijkers naar mij kunnen luisteren (noot van de redactie: op het Play sports golfkanaal), maar niet Franstalige kijkers die het commentaar in het Frans hebben!
PG: Dus er is geen sprake van om weer op het circuit te spelen via uitnodigingen?
NC: Nee, ik ga geen uitnodigingen vragen en het hele seizoen 2026 met één hand spelen! Ik ben niet genoeg betrokken bij trainingen en andere dingen. Toch zal ik dit jaar drie keer spelen. Dat zijn de twee openingstoernooien van het seizoen in Australië, het land van mijn vrouw Rachel, terwijl mijn jongens Jackson en Oliver half Australisch zijn. In december speel ik ook in de Mauritius Open, omdat ik ambassadeur ben voor Heritage, waar het toernooi wordt gehouden. Ik speel ook in de Soudal Open 2026 ’thuis’… als ik een uitnodiging krijg!
PG: Een Soudal Open waaraan je meedoet?
NC: Ik zal in ieder geval proberen om de cut te halen! Maar ik ben er niet van overtuigd dat ik vier rondes van 66 kan spelen, want ik heb al een paar maanden geen wedstrijden gespeeld. Maar ik hoop voor de gelegenheid competitief te zijn voor mijn supporters. Ik ben nog steeds erg gehecht aan België, ook al woon ik er al lang niet meer.
PG: Dus je behoudt je professionele status?
NC: Ja, opnieuw amateur worden en in de interclubs spelen zit niet in de plannen (lacht). Ik heb besloten om te stoppen met de Tour, maar dat betekent niet dat ik mijn clubs heb opgehangen.
PG: Je maakte geen deel uit van de staf van het Europese Ryder Cup-team. Is dat een beslissing die je respecteert en begrijpt?
NC: Een beslissing van Luke Donald die ik respecteer… omdat je het moet respecteren. Maar dat ik het begrijp? Nee. Om eerlijk te zijn nam ik het niet eens zo goed op. Ik was er al een paar jaar bij betrokken en ik denk dat ik een bijdrage heb geleverd toen we in 2023 in Rome wonnen. Daarom denk ik dat ik mijn plaats als vice-aanvoerder had. Ik heb niets tegen Alex Noren, die een geweldige carrière heeft gehad, maar hij had niet meer in te brengen op Bethpage dan ik. Maar ik had de gelegenheid om de zaak met Luke Donald te bespreken. Het was zijn keuze als kapitein, zijn manier om iets op te bouwen, en hij had er geen problemen mee. En dat neemt niet weg dat ik blij ben met de overwinning van Europa!
PG: We begrijpen dat de Ryder Cup u na aan het hart lag… Is uw overwinning op Tiger Woods (en Stricker) in 2012 in Medinah nog steeds het mooiste moment uit uw carrière?
NC: Ja, ik vind de Ryder Cup al geweldig sinds ik een kind was, zowel als kijker als als speler. Mijn drie overwinningen op het circuit zullen ook een onuitwisbare stempel op mijn geheugen drukken, of het nu in China is, op het World Match-play Event in Finca Cortesin of op de French Open in 2019. Die laatste overwinning op Le Golf National was een heel intens moment, toen ik echt deel ging uitmaken van het Franse golflandschap.
PG: We krijgen de indruk dat dit voor jou belangrijk is: een spoor achterlaten in de geschiedenis…
NC: Misschien, maar wat ik echt graag doe is emoties overbrengen. Ik heb het ook gevoeld met de honderden berichten die ik de afgelopen weken heb ontvangen na de aankondiging van het einde van mijn carrière, die me echt hebben geraakt. Ik heb veel golfers geraakt… in elke zin van het woord (lacht). In ieder geval hoop ik vooral veel Belgische golfers en een nieuwe generatie op het circuit geïnspireerd te hebben in de komende jaren. In dat opzicht hoop ik dat zij op hun beurt hun passie zullen doorgeven, zoals ik enkele jaren geleden deed met de ‘Colsaerts & Friends’ in Ternesse (toen Damme), in het gezelschap van Thomas Pieters en Thomas Detry, die toen nog jonge amateurs waren. Daarna met de Kings of Golf op Le Zoute, met spelers als Garcia, Olazabal, Woosnam, Jimenez en Torrance.
PG: Je voelt je een beetje nostalgisch… een verlangen om terug te keren naar je thuisland?
NC: Ik hou van België… maar ik ben nu erg thuis in Abu Dhabi, waar ik een jaar geleden naartoe verhuisde nadat ik in Dubai woonde. Ik blijf er nog minstens een paar jaar, terwijl Jackson en Oliver er naar school gaan. Oliver gaat naar het Franse lyceum, net als de dochters van… Jérôme Theunis, een oude vriend die 500 meter van me vandaan woont!
PG: Abu Dhabi, je nieuwe paradijs?
NC: Laten we niet overdrijven, ook al zijn alle faciliteiten top. Maar als iemand ons een paar jaar geleden had verteld dat we met z’n tweeën, met vrouw en kinderen, in de Arabische Emiraten zouden belanden, dan hadden we dat niet geloofd.
Play Golf bedankt je voor je interview en wenst je veel succes in de toekomst… op de DP World Tour of elders!