Nathalie Habranc is 28 jaar en speelt golf op een niveau van rond de 30. Maar deze jonge vrouw heeft iets bijzonders: ze heeft een verstandelijke beperking, namelijk het syndroom van Down. Ze trotseert deze aandoening dag na dag, gesteund door haar hele familie, dankzij golf, een sport die haar leven volledig heeft veranderd. Het verhaal van iemand die de normen doorbreekt en de ziekte trotseert.
„Ik wil u graag een vraag stellen, meneer Balthazar: wat vond u van uw partijtje met Nathalie?“ Deze vraag is de eerste die Bernadette, de moeder van Nathalie, ons stelt, vlak nadat ze samen met de jonge vrouw een rondje van 9 holes heeft gespeeld op de golfbaan Five Nations in Méhan. Het antwoord komt spontaan: “Ik had geen specifieke verwachtingen of angsten. Maar het is onmogelijk om niet onder de indruk te zijn van deze manier van spelen. “Een golfhandicap van 30 is natuurlijk niet uitzonderlijk. Maar als dit niveau betrekking heeft op iemand met het syndroom van Down, roept dat vragen op en dwingt het respect af. Laten we het eerst eens hebben over deze aandoening vanuit wetenschappelijk oogpunt. Trisomie 21 is het gevolg van een genetische afwijking. Bij de geboorte heeft de baby een extra chromosoom (47 in plaats van 46). De gevolgen zijn zeer ernstig en hebben zowel invloed op het fysieke als op het mentale aspect van de persoon. “De mentale leeftijd van iemand met het syndroom van Down ligt dicht bij die van een kind van 6 jaar. Om met hem of haar te kunnen communiceren, moeten we speciale codes gebruiken.”
Golf: een openbaring
We gaan 9 jaar terug in de tijd, naar 2017. De familie Habranc woont in Ham-sur-Heure, in de provincie Henegouwen. Op een dag neemt de oudste zus van het gezin, Aurore, een les op de golfbaan Les Lacs. Nathalie gaat met haar mee en de trainer stelt voor om een paar ballen te slaan. Op dat moment valt het kwartje. “De pro was onder de indruk van Nathalie’s prestaties en overtuigde ons om haar in te schrijven om haar aangeboren talent verder te ontwikkelen”, herinnert Bernadette zich. Van het een kwam het ander, seizoen na seizoen, en Nathalie’s spelniveau ging omhoog. Zozeer zelfs dat ze werd uitgenodigd voor internationale handigolfwedstrijden. “Die in Roissy was een keerpunt waardoor ze een belangrijke stap heeft gezet, want ze heeft nu een handicap van 30”, kondigt de moeder trots aan. “Spelers van andere clubs zijn al naar me toe gekomen om te vragen: ‘Heeft ze een bijzonder voordeel als ze op de baan is?’. De realiteit is dat dat niet zo is. Ze speelt volgens dezelfde regels als alle andere spelers ter wereld. Het enige verschil is dat ze altijd in een golfkar zit en wordt begeleid door haar caddie.”
Een zus als winkelwagen en codes
Deze caddie is niemand minder dan haar tweede zus, Cassandra, die als geen ander weet hoe Nathalie in elkaar zit. Op de lange par-5 van hole 8 van de Five Nations moet de speelster een bal 50 meter ver slaan. „Geen makkie“, fluistert Cassandra haar toe. De bal wordt met veel kracht geslagen en belandt op de green. “Als ik haar een afstand zou geven, zou dat niet werken. Om haar te laten begrijpen welke slag ze moet slaan, geef ik namen die ze kan koppelen aan de kracht van de slag, zoals ‘klein, middelgroot of groot koekje’.” Aangezien concentratie een van de belangrijke aspecten is bij het syndroom van Down, is het Cassandra’s taak om Nathalie terug te brengen naar het heden en haar hersenen voldoende informatie te geven om de juiste slag te kunnen maken.
Een moeilijke integratie
Niets wees erop dat de familie Habranc de golfwereld zou betreden. „Wij zijn een arbeidersgezin en niemand beoefende deze sport”, glimlacht Bernadette. En de integratie verliep niet altijd even soepel, vooral in de beginjaren. “Mensen waren bang voor Nathalie, ze dachten dat ze opvliegend zou zijn, dat ze te traag zou spelen en dat ze zich niet zou kunnen aanpassen. Maar de toekomst heeft ons gelijk gegeven.” Ondanks de uitdagingen zette de familie haar zoektocht voort en wist uiteindelijk een plekje te veroveren in de clubhuizen. Nathalie is nu dezesde speler met het syndroom van Down ter wereld met een wereldranglijstnotering. Ze ontving de prijs “L’Etincelle” van de Waalse Regio, die elk jaar wordt uitgereikt aan een persoon die de regio in het buitenland op de kaart zet. En dit is zeker nog maar het begin van dit mooie familieverhaal dat, door bepaalde normen te doorbreken, doet denken aan een sprookje.