De tuinen van Annevoie, die lange tijd verwaarloosd werden, beleven nu een ware renaissance. Dit juweeltje van de Waalse landschapsarchitectuur herwint stilaan zijn glans dankzij een geduldige en respectvolle restauratie, prachtig belicht in het prachtige boek uitgegeven door Racine en geschreven door Michel Fautsch, een bio-ingenieur en gepassioneerd fotograaf.
Na jaren van verval krijgt dit historische landgoed, ooit geklasseerd als een van de opmerkelijkste erfgoedsites van Wallonië, een nieuw leven onder impuls van Ernest Tom Loumaye. Sinds 2017 werkt deze gynaecoloog en verloskundige discreet aan de restauratie van de site, waarbij hij liever de tuinen zelf laat spreken dan er mee te pronken. In zijn voorwoord citeert hij Voltaire als “het gekamde en het wilde”, een zin die de geest van Annevoie perfect samenvat.
Door de pagina’s heen en door de seizoenen heen onthult Michel Fautsch een plek waar de invloeden van Franse, Engelse en Italiaanse tuinen harmonieus samenkomen. “Annevoie is duidelijk een plek waar stijlen samenkomen”, schrijft hij en benadrukt hoezeer deze diversiteit deel uitmaakt van de identiteit van het landgoed. Maar hier blijft water het centrale element. Watervallen, zwembaden, kanalen en fonteinen vormen een spectaculair decor dat het landgoed de bijnaam “watertuinen van Annevoie” heeft opgeleverd.
De tuinen werden in de 18e eeuw aangelegd door Charles-Alexis de Montpellier, een meestersmid en grote fonteinbouwer geïnspireerd door Versailles. De tuinen zijn gebaseerd op een ingenieus systeem van communicerende vaten waarmee de fonteinen zonder enige machine gevoed kunnen worden. Een technisch hoogstandje dat vandaag de dag nog steeds fascineert.
In de loop der tijd is het landgoed verrijkt met nieuwe landschapsarchitectuur en artistieke accenten. Van de romantische beplanting uit de 19e eeuw tot de bloementuin die in 1952 werd ontworpen door de beroemde Belgische landschapsarchitect René Pechère, de hedendaagse installatie van David Nash en de onlangs aangelegde biologische wijngaard, Annevoie is altijd blijven evolueren zonder zijn ziel te verliezen.
Het boek van Michel Fautsch nodigt je uit om een gevoelige wandeling te maken door terrassen, boomgaarden, moestuinen, watervallen en kreupelhout, met zijn vele perspectieven en gezichtspunten. Het is meer dan alleen een kunstboek, het herinnert je ook aan de vitale rol die historische tuinen kunnen spelen in het behoud van biodiversiteit. Zoals de auteur aangeeft, is de uitdaging nu om deze natuurlijke rijkdom te vergroten “zonder de tuinen te denatureren”.
Annevoie, een mix van erfgoed, natuur en poëzie, is een levendige plek waar geschiedenis en hedendaagse beslommeringen samenkomen.