Komedie uit Namen die de scherpe kantjes eraf haalt en ontspant
Hij werd ontdekt in zijn tienerkamer toen hij video’s maakte die viraal gingen op sociale netwerken. Sindsdien heeft hij een enorme ontwikkeling doorgemaakt en is hij zelfs te zien geweest in het populaire TMC-programma “Quotidien” van Yann Barthes, zonder ooit zijn Naamse roots te verloochenen. Hij heeft ook laten zien dat humor en ondernemerschap niet onverenigbaar zijn, met een groot aantal projecten waaronder het festival “Namur is a joke”, dat in maart zijn vijfde verjaardag viert.
College in Erpent
Als je in Namen woont, ken je vast het Collège Notre Dame de la Paix in Erpent, waar de nakomelingen van de ‘mooie mensen’ van de mooie, middenklasse Waalse hoofdstad naartoe komen om hun humaniora te studeren. Maar de school trekt ook jongeren van alle rangen en standen aan, van wie de ouders het niet altijd te ver vinden dat hun kinderen lessen volgen in de heuvels boven Namen… wat soms een beetje snobistisch of overdreven kan overkomen, maar het zij zo. Guillaume Wattecamps (alias GuiHome) is daarentegen een echte Namenaar, tussen de Maas en de Samber, het soort kind van het volk “dat bezielt en ontroert”, zoals hij het zelf zegt. Hij begon als een “kleine leider die de voetbalteams koos tijdens de speeltijd”, en werd daarna “een ondeugende maar intelligente leerling… die wist wanneer hij moest stoppen vlak voor een straf”. “Het college had een elitaire kant en zorgde voor een omgeving waarin mijn zus en ik ons een beetje vreemden voelden,” vervolgt hij. “Op een leeftijd waarop je erg gevoelig bent voor de mening van anderen en hen wilt behagen, nam ik dit verschil niet goed op. Terugkijkend zie ik dat het opgroeien in een andere context dan die van mij mijn karakter heeft gevormd, dat zich nog steeds afvraagt wat hij hier in godsnaam doet. Je moeten aanpassen kan een kracht worden”. En stiekem in je slaapkamer op je computer filmpjes maken waarin je je moeder imiteert om andere mensen aan het lachen te maken, is één manier om dat op die leeftijd te doen, vooral als je een bruisend brein en aangeboren originaliteit hebt.
GuiHome is overal
“Ik word omschreven als hyperactief, maar het is vooral dat ik me snel verveel”, lacht hij als hij vertelt dat hij tegenwoordig overal is. Ter herinnering: een festival, een productiebedrijf, een Comedy Club, een marketing- en communicatiebureau, een wafelwinkel… wafels en het kledingmerk ‘Oui et Non’, allemaal in Namen, maar ook overal optredens, met tickets naar Frankrijk en Québec, voordat hij in oktober en december 2026 terugkeert naar België. Om nog maar te zwijgen van zijn mediaoptredens op RTBF (Comme à la maison), Prime Video (Lol: Qui rit, sort!), Les Grosses Têtes en vooral TMC/Quotidien met Yann Barthes, die in vier maanden tijd al zijn “gezicht aan gruzelementen” heeft laten slaan, zoals internetgebruikers zeggen, door de hilarische en vernietigende uithalen van de Belgische tornado (ja, dat bestaat). Het was op slippers en in een vrouwenonderbroek, alsof hij ontsnapt was van een nabijgelegen camping, dat hij zijn eerste column afleverde: “Jullie zijn 3.000 miljard schuldig, maar François Bayrou stelt een oplossing voor: schaf Paasmaandag af! Als mensen me dit sturen, zeg ik: ‘Dat is geweldig! En om zwaarlijvigheid tegen te gaan, schaffen we Mardi Gras af!” Vanaf het begin was de toon gezet, in een show die op dat uur 2 miljoen kijkers kan trekken. “Ik stap uit mijn comfortzone met het risico dat ik mensen niet tevreden stel, maar dat doe ik liever dan dat ik de rest van mijn carrière hetzelfde doe”.
Bijna 9 miljoen keer bekeken
Hij maakt misschien niet iedereen aan het lachen, maar (steeds meer) van ons vinden hem nog steeds hilarisch, zoals wanneer hij Helena’s triomf begroet door met zijn neus te wijzen op de NRJ Music Awards: “Hé, we hadden echt die Frouzes, hè? We zeiden dat Angèle er niet meer was, ciao, fijne avond, maar nee! We zijn terug met een andere en ze is nog beter! “Mijn personage slaagt erin mensen te plagen zonder hun gevoelens te kwetsen, er is altijd wel ergens een vriendelijkheid”, zegt hij. Je kunt erop rekenen dat hij het evenement creëert. Niemand is vergeten dat hij in 2016, na de aanslagen op het metrostation van Maelbeek en de luchthaven van Brussel, in een van die video’s waarin hij deed alsof hij met zijn moeder praatte, een monumentale buzz creëerde door te beginnen met de meest formidabele les in veerkracht en humanisme die een tiener had kunnen geven of krijgen: “Ze gaan ons leven niet weggooien alleen maar omdat ze dat van hen gemist hebben (…) We hebben een heel krachtig wapen in handen.(…) Wij hebben een veel krachtiger wapen dan hun kalasjnikovs: ons gevoel voor humor. En Belgische humor is onverwoestbaar. (…) Ik ga niet de hele dag alleen in mijn woonkamer wegrotten omwille van drie idioten die onderweg hun verstand verloren. Hoe meer terroristen er zijn, hoe meer ik de stad en naar school zal gaan, want kennis is een wapen.” De video als massaveroordelingswapen. Hij is al bijna 9 miljoen keer bekeken, bijna de hele Belgische bevolking. “Mensen beschrijven mijn personage als een boerenkinkel, maar hij en ik hebben onszelf nooit als zodanig beschouwd,” lacht hij. “Het is deze discrepantie die het grappig maakt en ons in staat stelt om alles te zeggen”.
Pannenkoeken…
“Ik ben nooit geobsedeerd geweest door de Fransen, vooral omdat mijn karakter erg Belgisch is,” benadrukt de geboren Namenaar, die, zoals we niet vaak weten, al naar Parijs was verhuisd toen hij de universiteit verliet, net 18 jaar oud. Dat was geen gelukkige ervaring. “Ik wilde de theateropleiding die ik in Namen was begonnen voortzetten,” herinnert hij zich. “Maar het was erg moeilijk, Parijs is wreed op menselijk vlak. Ik wilde niet dat mijn ouders voor mij zouden betalen. Ik werkte zeven dagen per week in een pannenkoekenkraam aan de voet van de Eiffeltoren. Ik had geen tijd om naar school te gaan. Na twee jaar kwam ik terug, klaar om mijn artistieke aspiraties op te geven. Ik ging journalistieke communicatie studeren aan het ISFSC in Brussel. En toen keerde de verveling terug. Dankzij hem creëerde ik de Facebookpagina “GuiHome vous détend”, waar ik video’s postte om mijn vrienden aan het lachen te maken. Een jaar later was ik op tournee, geproduceerd door François Pirette. “Uitverkocht. We speelden 80 shows… en ik begon me zorgen te maken dat ik het niet zou volhouden. Wat zou er gebeuren als ik zou eindigen in het kostuum van een nerd?”
… naar wafels
“De hyperactieve in mij ging toen op zoek naar projecten die niet van mijn gezicht afhingen”, vervolgt de man uit Namen. “Toen mijn zus Hélène en ik ‘No Picture Please’ oprichtten, een agentschap dat bedrijven helpt om hun imago op sociale netwerken te ontwikkelen, voelde ik me gerustgesteld en dat stelde me in staat om GuiHome serener te beleven. Vroeger dacht ik dat mijn leven ervan afhing, maar nu weet ik dat ik andere vaardigheden heb,” zegt hij in 2021. Zich vestigen als directeur van een bedrijf terwijl hij komiek blijft, is niet gemakkelijk geweest. “Ik moest bewijzen dat mijn beslissingen serieus waren, dat ik wist hoe ik mezelf moest omringen met mensen, zonder mijn identiteit te verliezen. Ik heb een artistieke drive die me drijft om te creëren zonder de kosten te tellen, maar ook een team dat de winstgevendheid van elk project garandeert”. Bijvoorbeeld toen hij de concurrentie aan wilde gaan met de cité ardente met de wafel uit Namen (“Ta mère la gaufre”), toen hij een Comedy Club restaurant opende zoals in Parijs (“Chez Guillaume”), toen hij zijn maatje, handlanger, bijna alter ego, Nicolas Lacroix, in het leven riep, en vooral toen hij een komediefestival bedacht, “Namur is a joke”, dat dit jaar zijn vijfde verjaardag vierde en in 2025 14.000 mensen verwelkomde in de Waalse hoofdstad. Het is indrukwekkend.
De genomineerden:
ESOBIOTEC (Jean-Pierre Latere): Jean-Pierre Latere, een Belg van Congolese origine, en zijn medeplichtige Philippe Parone richtten in 2020 deze biotechnologische start-up op, gespecialiseerd in de behandeling van kanker met behulp van celtherapie, die ze voor zoveel mogelijk mensen toegankelijk willen maken. Het is zo succesvol dat de farmaceutische reus AstraZeneca heeft besloten het idee, het bedrijf in Mont-Saint-Guibert, het team van 13 medewerkers en 600 m² bedrijfsruimte te kopen voor 425 miljoen dollar in de nabije toekomst, en daarna nog eens 575 miljoen afhankelijk van de volgende ontwikkelingsfasen. Tot een miljard dollar op tafel.
VALERE BURNON : “Hij maakt zijn droom waar”. De ouders van Valère Burnon uit maart hebben in één zin een 2025-jaargang samengevat die hun pianistische zoon niet snel zal vergeten. Een prachtige derde plaats in de finale van de Koningin Elisabethwedstrijd, samen met de publieksprijs, heeft vele deuren geopend voor deze begaafde 27-jarige pianist, die altijd heeft geleefd voor muziek en concerten. “Een prijs winnen op dit prestigieuze concours is al in mijn gedachten zolang ik piano speel. Mijn ambitie is echt om te kunnen optreden op podia over de hele wereld,” lacht hij.