Met Grandblue, hun derde album, gaan de Brusselse Sunday Charmers verder met hun verkenning van post-punk met new wave-tonen, terwijl ze een meer intieme, introspectieve dimensie krijgen. Zanger en gitarist Étienne Donnet omschrijft hun werk als optimistisch en groovy, met een heldere kijk op melancholie.
Sinds Brussel heeft Sunday Charmers zich gevestigd als een van de bands die de erfenis van post-punk en new wave met een frisse aanpak herbekijkt. Voor gitarist en zanger Étienne Donnet markeert Grandblue een nieuwe fase: “Op onze eerste twee albums spraken we veel over de liefde. Deze keer wilde ik andere thema’s aansnijden, soms gekoppeld aan overgevoeligheid of geestelijke gezondheid.
Melancholie, de rode draad door het album, wordt in een positief licht gezien. Blauw, alomtegenwoordig in de titel en op de hoes, wordt een symbool van kalmte en licht, maar ook van emotionele intensiteit. “We wilden laten zien dat melancholie niet alleen synoniem is aan verdriet. Het kan ook een bron van kracht zijn, een manier om de wereld anders te zien.
Qua songwriting gaat de band nog een stapje verder met verschillende tracks in het Frans. Vooral Talisman duikt in het intieme. “Zingen in je moedertaal dwingt je om je open te stellen zonder filter. Het is een moeilijk nummer, geïnspireerd door een relatie die op het punt stond te verbreken. In tegenstelling tot Rêve(s), dat meer hallucinerend is, is Talisman direct gekoppeld aan een echte ervaring,” legt Donnet uit.
Invloeden zijn onder andere The Cure, Joy Division, Mazzy Star en The Jesus and Mary Chain. Donnet noemt Lovesong van The Cure als voorbeeld: een nummer dat in staat is om een enkele emotie om te zetten in een universele ervaring en tegelijkertijd een ingehouden intensiteit uitstraalt.
Met Grandblue eist Sunday Charmers hun eigen identiteit op. De band blijft trouw aan hun post-punk DNA, maar is op zoek naar een directer, energieker geluid met een groovy randje. “We wilden geen kopie zijn van The Cure of Joy Division. We wilden werken aan de productie en arrangementen zodat het album modern en vanzelfsprekend klonk”, besluit Donnet.