De Olympische Spelen hebben een jaar 2024 opgefleurd dat ons weinig mogelijkheden bood om extatisch te zijn. Het was des te succesvoller omdat we het ergste vreesden, gezien de genomen risico’s en de politieke crisis in Frankrijk. Nafi Thiam en Remco Evenepoel lieten de Brabançonne klinken, maar een andere Belg, minder spraakmakend, verdiende de gouden medaille backstage. In zijn werk als verbindingsman tussen het IOC en het organisatiecomité maakte Pierre-Olivier Beckers indruk op iedereen.
Ook de Winterspelen
Het was een erg moeilijke keuze om te maken, aangezien de Olympische Spelen van Parijs als het hoogtepunt van het jaar werden beschouwd. De keizerlijke prestaties van Nafi Thiam en Remco Evenepoel, de twee Belgen samen op het podium in de zevenkamp en het wielrennen met Noor Vidts en Wout Van Aert, de tien medailles voor onze landgenoten (een record in 100 jaar) brachten ons twee weken lang in vervoering en drukten hun stempel op de geschiedenis van de Belgische sport. Zelfs de acht vierde plaatsen, op een zucht van het nirwana, en de wrede teleurstellingen van de hockey- en basketbalspelers hielden ons op het puntje van onze stoel. Emma Meesseman als MVP van het basketbaltoernooi en 25.000 mensen in Rijsel voor de wedstrijd van de Cats tegen de Verenigde Staten waren ook geen geringe prestaties. Maar was het uiteindelijk niet de organisatie zelf, die soms wild origineel was en alle risico’s nam, die het grootste succes van deze sportzomer was en een keerpunt in de Olympische geschiedenis? Daarom wilden we hier hulde brengen aan het maandenlange werk achter de schermen van onze landgenoot Pierre-Olivier Beckers, een onmisbare schakel in de keten die de Franse organisatie van Tony Estanguet verbindt met de Olympische beweging en het IOC dat er toezicht op houdt. Als voorzitter van deze coördinatiecommissie speelde hij zijn rol van “facilitator”, of “herdershond” zoals hij het zelf zegt, zo goed dat hij onmiddellijk opnieuw werd ingehuurd om dezelfde rol op zich te nemen voor de Winterspelen van 2030 in de Franse Alpen. “Zijn ervaring met Parijs 2024, zijn grondige kennis van het Franse bestuurssysteem en de relaties die hij de afgelopen jaren heeft opgebouwd, zowel in Frankrijk als internationaal, maken hem de ideale persoon voor deze functie. Zijn kennis, inzicht en leiderschapskwaliteiten zullen van onschatbare waarde zijn”, aldus Thomas Bach, hoofd van het Internationaal Olympisch Comité.
In het hart van de stad
Als er al een valse noot te bespeuren viel in deze prachtige Parijse voordracht, dan was het wel dat sporters gedwongen werden om in de Seine te zwemmen. Ondanks alle inspanningen om het water van deze stadsrivier te zuiveren voor een bedrag van… 1,4 miljard euro, hadden we niet in de schoenen willen staan van de triatleten die erin doken en de beker dronken in een bacteriestroom die meer dan onzeker was en die, net als onze landgenote Claire Michel, ziek werden als gevolg daarvan. We weten dat topsport niet per se goed is voor je gezondheid, dus was het nodig om er nog een laagje aan toe te voegen voor het imago? Maar feit blijft dat zelfs deze chaotische ‘uitspatting’ er niet in slaagde om een beeld te verhullen dat in schril contrast stond met de heersende somberheid, een echte luchtbel van positivisme op precies het juiste moment. Wonderbaarlijk genoeg werden de zorgen die vóór de drie rondes waren geuit (bijna) allemaal weggenomen. 95% van de beschikbare plaatsen waren bezet in een echt feestelijke sfeer. Een onvergetelijke openingsceremonie, barstend van artistieke verbeelding, zette ondanks de regen vanaf het begin de toon en sublimeerde de iconische Lichtstad tussen de regendruppels. Zoiets hadden we nog nooit gezien. En zelfs de economische gok, zo vaak onderhevig aan glorieuze blunders, lijkt redelijk te zijn gehaald, met het organisatiecomité dat een positieve balans rapporteert, wat zeldzaam is. “Vanuit elk oogpunt zijn dit mijn nummer 1 Spelen,” vat de nieuwe voorzitter van het Belgisch Olympisch Comité, Jean-Michel Saive, die er acht heeft meegemaakt, samen. “Een van de kenmerken van Parijs 2024 is dat er heel weinig speciale constructie was”, zei Pierre-Olivier Beckers. “De meeste noodzakelijke infrastructuur was al aanwezig en het IOC wilde de Spelen zo ver mogelijk buiten de stadions brengen en in het hart van de stad, waar mensen lopen en wonen, bij het Trocadéro, voor de Eiffeltoren, Place de la Concorde, Place des Invalides, enz. Dit is de eerste editie die echt in lijn is met de nieuwe Olympische agenda, die evolueert naar minder gigantisme en ‘groenere’ Spelen, met koolstofarme materialen en een proces van recyclage van locaties, faciliteiten, woningen en kantoren. Vanaf nu wordt de lat elke vier jaar hoger gelegd en Los Angeles heeft al de ambitie om CO2-neutraal te zijn.
Vicevoorzitter van het IOC in 2025? Pierre-Olivier Beckers, 64, door koning Filip tot baron verheven, heeft op zijn zachtst gezegd een druk (dubbel)leven achter de rug. Als zakenman, met een diploma toegepaste economische wetenschappen van de Katholieke Universiteit Leuven en een MBA van de Harvard Business School, is hij opgeklommen in de rangen van Delhaize Groep tot Gedelegeerd Bestuurder, bekroond als Manager van het Jaar in 2000 en CEO Bel 20 in 2009, een functie die hij in 2013 verliet terwijl hij bestuurder bleef. Sindsdien heeft hij ook het ondernemerschap ondersteund door te investeren in verschillende start-ups. Als sportleider, zelf beoefenaar van verschillende disciplines, werd hij in 2004 verkozen tot voorzitter van het Belgisch Olympisch Comité (COIB), een functie die hij moderniseerde en nieuw leven inblies en waarin hij vier keer werd herkozen, voordat hij in 2021 het stokje overdroeg aan Jean-Michel Saive. In 2012 trad hij toe tot het Internationaal Olympisch Comité (IOC), waar hij verschillende functies bekleedde, waaronder voorzitter van de auditcommissie, lid van de ethische commissie, de financiële commissie, de personeelscommissie, de commissie voor de optimalisering van de Olympische Spelen en zelfs… de raad voor het werknemerspensioenfonds. Naast zijn eerder genoemde rol in de organisatie van de Winterspelen in Frankrijk, is het nu al de bedoeling dat hij ook vicevoorzitter wordt van de coördinatiecommissie Olympische Spelen Los Angeles 2028. Tegen deze achtergrond was het geen grote verrassing om te horen dat hij had gesolliciteerd naar de functie van vicevoorzitter van de Olympische instelling, met een onvermijdelijk gunstig vooroordeel gezien het succes van Parijs. De zitting van het IOC in maart in Olympia, de geboorteplaats van de Spelen, zal des te belangrijker zijn omdat daar ook de opvolger van Thomas Bach als voorzitter zal worden benoemd. Pierre-Olivier zal ongetwijfeld hebben opgemerkt dat zijn vriend, wijlen Jacques Rogge, werd gekozen tot voorzitter van de Olympische beweging slechts één jaar nadat hij met succes de coördinatiecommissie van de Olympische Spelen in Sydney had geleid. Perfecte timing