Alfred Verwee (1838-1895) was een Belgische schilder die bekend stond om zijn landschappen en diertaferelen. Hij was een van de eerste kunstenaars die zich in Knokke vestigde, toen een klein kustdorp. De schilder speelde een essentiële rol in de ontwikkeling van de naturalistische schilderkunst in België in de XIXᵉ eeuw. Met een scherp gevoel voor sfeer en licht kreeg hij al snel erkenning voor zijn afbeeldingen van paarden en koeien. In Knokke vond hij inspiratie in de uitgestrekte stranden, duinen en het landelijke leven van de kwelders. Zijn schilderijen vereeuwigden de kustlijn en zeegezichten en gaven de stad een nationaal en internationaal artistiek profiel.
Zijn engagement hielp om andere schilders en kunstliefhebbers naar de streek te lokken en legde de basis voor een artistieke kolonie die Knokke bekend zou maken als culturele bestemming. In 1887 slaagde hij erin, samen met twee Brusselaars, Louis Van Bunnen en Henri Dumortier, 34 hectare, 5 are en 58 centiare grond te kopen van de familie Lippens. Dit was het meest westelijke deel van de Zoutepolder en in het midden legde het trio een laan aan langs de Zeeweg, nu bekend als de Lippenslaan. Vandaag de dag is zijn nalatenschap nog steeds zichtbaar in de manier waarop de stad haar artistieke erfgoed promoot en de natuur in de kunst blijft vieren. Zijn borstbeeld (gemaakt door Léon Mignon in 1896) staat ophet Alfred Verweeplein en een straat die naar hem vernoemd is, is ook een eerbetoon. Verwee heeft ook een blijvende indruk achtergelaten dankzij zijn authentieke landschappen en zijn invloed op de lokale artistieke gemeenschap.