Emmanuel Cornu is sinds 2009 vrijwillig voorzitter van de Grandes Conférences Catholiques. Dit jaar kreeg hij de titel van Baron van ZM Koning Filip, als erkenning voor zijn professionele en sociale bijdragen.
Deze week richten we onze aandacht op een nieuw pareltje van Belgische uitmuntendheid: de Grandes Conférences Catholiques (GCC). Een instelling die bijna honderd jaar oud is, maar nog nooit zo modern leek. En daar is een goede reden voor: terwijl sociale netwerken ons bombarderen met onmiddellijke informatie, blijven ze onverstoorbaar de luxe van onze tijd verdedigen: tijd om na te denken.
Sinds 1931 verwelkomt het prestigieuze Brusselse podium een fascinerende diversiteit aan mensen: staatshoofden, Nobelprijswinnaars, schrijvers, wetenschappers, kardinalen en zelfs… kapucijner broeders. Ze komen hier allemaal om “ideeën, reflecties en analyses te brengen” naar een wereld die ze helaas hard nodig heeft.
Emmanuel Cornu, advocaat en vrijwillig voorzitter van de GCC in de afgelopen zestien jaar, herinnert zich dat de oorspronkelijke roeping van deze conferenties al gedurfd was: een dialoog op gang brengen, barrières slechten en vragen stellen. Al in de jaren 1930 nodigden ze de Anglicaanse aartsbisschop van Canterbury uit, dertig jaar voor het Tweede Vaticaans Concilie, toen de kerk zich probeerde aan te passen aan de moderne wereld en de hedendaagse cultuur.
Dat is de pioniersgeest van de CCG’s!
Met hun 95 jaar hebben de CCG’s nog niets aan adem ingeboet. Ze lijken zelfs aan vitaliteit te winnen. Elk seizoen brengen zeven conferenties in Brussel persoonlijkheden samen die onze tijd vormgeven. De stijl blijft sober, elegant en veeleisend, maar de onderwerpen evolueren mee met de omwentelingen in de wereld. Christelijk humanisme, Europese integratie, democratische uitdagingen, technologische verandering, geopolitieke crises – de GCCs gaan geen enkele complexiteit uit de weg. Het is dan ook geen verrassing dat de voorzitters van de Europese Commissie, waaronder Ursula von der Leyen, hebben gesproken op de GCC. Het is een forum dat denkende hoofden aantrekt… en sterke schouders.
Backstage onthult echter een andere ontroerende waarheid: grootsheid sluit eenvoud niet uit. Emmanuel Cornu observeert dit al zestien jaar: “De meest briljante persoonlijkheden zijn vaak het meest toegankelijk.” Zoals het moment in 2009 toen Lech Wałęsa hem begroette met een abrupte vraag: “Bent u praktiserend katholiek? Een “ja” later verandert de voormalige Poolse president in een warme gastheer, waardoor de organisatie even vloeiend als verrassend is. Zelfs Nobelprijswinnaars willen natuurlijk graag gerustgesteld worden.
Wat heeft de toekomst in petto? Emmanuel Cornu ziet het in loyaliteit: loyaliteit aan de basiswaarden, aan nuance, aan diepgang, aan deze zoektocht naar betekenis die bijna subversief is geworden in een wereld die verzadigd is van snelle zekerheden. In een tijd waarin extreme simplificatie en populistische excessen het denken ondermijnen, wil de GCC een baken blijven, een plek waar mensen nog de tijd nemen om te begrijpen voordat ze oordelen.
In een omgeving die gebombardeerd wordt door instant meningen, klinkt hun unieke formule als een zeldzame luxe. 75 tot 90 minuten luisteren naar een geconstrueerde reflectie, zonder pauzes, zonder algoritmes, zonder hectisch scrollen. Een intermezzo. Een frisse wind. Een uitnodiging om opnieuw contact te maken met je eigen intelligentie.
De conclusie? We zouden Einstein kunnen citeren, die zei: “Het probleem van vandaag is niet intelligentie, maar snelheid”. Bij de GCC vertragen we bewust. En als denken een sport op hoog niveau is, dan is het goede nieuws dat het veld in Brussel open is voor iedereen. Op voorwaarde natuurlijk dat je 90 minuten kunt overleven zonder op je telefoon te kijken… een Olympische prestatie op zich.
Tot volgende week vrijdag! Lees in de tussentijd L’Eventail magazine HIER